شمارهٔ ۸۳۵
هوش مصنوعی: این شعر بازتابی از حالاتی عمیق و معنوی است که شاعر در شب و در دل تنهایی تجربه می‌کند. او از جنون و تحیر خویش صحبت می‌کند و به نور روشنی اشاره دارد که در دل تاریکی شب به چشمش می‌خورد. شاعر در شرایطی خاص، فردی را می‌بیند که دیگران او را نمی‌بینند، و این تجربه برایش بغرنج و غیرقابل توصیف است.
علاوه بر این، به ظهور نشانه‌های قیامت و دگرگونی‌های عمیق در وجودش اشاره می‌کند، و از شدت حيرت و تصورات عمیقش احساس ناتوانی می‌کند. او به یاد عاشقی همچون فرهاد و شیرین می‌افتد و به تنگناها و رنج‌های عاطفی خود اشاره می‌نماید. در نهایت، شاعر در می یابد که بیان این حالت‌های پیچیده و خواب‌هایش بسیار دشوار است و خود را در غصه‌های ناشی از ناگفتنی‌ها می‌یابد.
چه سودا راه زد دوشم همانا از جنون دیدمکه اندر ظلمتِ شب آفتابی ره نمون دیدم
هوش مصنوعی: دیروز در خواب، حالتی دیوانهوار به من دست داد و در تاریکی شب، نوری مانند آفتاب را دیدم که نشانهای از روشنایی بود.
چو خفّاش از تحیّر شد حجابِ چشمِ من نورشمقاماتِ خود از ادراکِ عقل و حس برون دیدم
هوش مصنوعی: من مانند خفاشی که در تاریکی حیران مانده، حجاب چشمانم را کنار زدم و نورش را دیدم؛ نوری که از درک عقل و حواس فراتر بود.
یکی را نیم شب دیدم که او را کس نمی بیندوگر بیند نمی داند که چون گوید که چون دیدم
هوش مصنوعی: در نیمه شب، فردی را دیدم که هیچ کس او را نمیبیند و اگر هم ببینند، نمیدانند چه بگویند و چگونه توصیف کنند که من او را چگونه دیدم.
ز بس نورِ تجلّی شد جهان بر چشمِ من روشنز جان امیّد ببریدم که دل را غرقِ خون دیدم
هوش مصنوعی: به خاطر روشنی و نورانی شدن دنیا در چشمانم، به شدت تحت تأثیر قرار گرفتم. امیدم را از دست دادم، زیرا وقتی به دل خود نگاه کردم، آن را پر از درد و رنج یافتم.
علاماتِ قیامت ظاهرا بنمود در محشربحمدالله اَعلامِ ملامت سرنگون دیدم
هوش مصنوعی: در روز محشر، نشانه‌های قیامت به وضوح نمایان شد و من با کمال خوشحالی، نشانه‌های سرزنش و ملامت را در حال سقوط دیدم.
عجب نبود که چون فرهاد در شورم که با شیرینمکانِ خود برون زین بارگاهِ بی ستون دیدم
هوش مصنوعی: تعجبی ندارد که همچون فرهاد در حالتی پرشور هستم، زیرا که شیرین را در مکانی دیدم که در این بارگاه بیستون است.
نه من دیدم که من دانم که دید این حالتِ مشکلنزاری را ز بس حیرت قوی باری زبون دیدم
هوش مصنوعی: من نه تنها خودم این حالت دشوار و غمانگیز را دیدهام، بلکه به خاطر شدت حیرت و شگفتیام، به قدری ناتوان شدم که حتی نتوانستم به خوبی ببینم.
ز خود در غصّه می افتم که من آن راز چون گویمز خود خیران فروماندم که من این خواب چون دیدم
هوش مصنوعی: من به خاطر غم و اندوهم دچار ناراحتی میشوم، زیرا نمیدانم چگونه باید آن راز را بیان کنم. حیرتزده ماندهام که چرا و چگونه این خواب را دیدم.