شمارهٔ ۸۹۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عمیق عشق و وابستگی شاعر به معشوق می‌پردازد. شاعر در تلاش است تا هویت خود را در قالب معشوق تعریف کند و به نوعی بیان کند که وجود او به معشوق وابسته است. او به اوج عشق و فراق اشاره می‌کند و حتی بیان می‌کند که در حالتی که به عمق وجود معشوق غرق شود، می‌تواند تمامی وجودش را در او ببیند. شاعر خود را عاشق هم در پنهان و هم در آشکار معشوق می‌داند و به تسلیم بودن در برابر اراده و فرمان او اشاره می‌کند. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده‌ی رابطه عمیق و معنوی بین عاشق و معشوق است که به زندگی و وجود او معنا می‌بخشد.
من کی ام تا گویمت آنِ توامکافر غیر ار مسلمان توام
هوش مصنوعی: من کیستم که به تو بگویم من از آنِ تو هستم؟ من کافر هستم، نه مسلمان.
این نمی‌دانم ولی می‌دانم آنکهر چه هست از نور رخشان توام
هوش مصنوعی: من نمی‌دانم این چه چیزی است، اما می‌دانم که هر آنچه وجود دارد، از نور درخشان توست.
نفس را در اهتمام من بدارتا توانم گفت سگ‌بان توم
هوش مصنوعی: برای حفظ حیات و امنیت خود، در پی کوشش و تلاش من باشید تا بتوانم از تو به عنوان نگهبان و محافظ یاد کنم.
تیرباران فراغت بس نبودکشته شمشیر هجران توم
هوش مصنوعی: فراق و دوری تو به اندازه کافی برایم سخت و دردناک بود، این طعنه به یاد شجاعتی که در جداییام از تو به خرج دادم، کافی نیست.
گر شوم مستغرق اندر ذات توشاید ار گویم همه آن توام
هوش مصنوعی: اگر در عمق وجود تو غرق شوم، ممکن است که بگویم تمام وجود من، تو هستی.
نه غلط این جا که گوید که شنودبس که خواهد گفت حیران توام
هوش مصنوعی: در اینجا سخن از کسی است که میگوید اینجا همچنان نادرست است که بگوید یا بشنود، چرا که سخنان زیادی در دل دارد و در حیرت به سر میبرد.
نیست با ستر و ظهورم هیچ کارعاشق پیدا و پنهان توام
هوش مصنوعی: با پوشش و ظاهر من هیچ چیز از کار عاشقانهام آشکار نیست، زیرا من هم در بُعد ظاهر و هم در بُعد باطن، تو را دارم.
مو کشان در حلقه مستان کشیدحلقه زلف پریشان توام
هوش مصنوعی: با ناز و چرخی، در جمع شادمانان، دور زلفهای آشفتهات را گرفتم.
گر به آزادی قبولم می‌کنیبنده مطواع فرمان توام
هوش مصنوعی: اگر آزادی را بپذیری، من با کمال میل و اطاعت در خدمت تو هستم.
هر کجا چوگان حکمت می‌برددر تماشاگاه میدان توام
هوش مصنوعی: هر جا که بازی حکمت در حال انجام است، من نیز در آنجا در معرض تماشا و مشاهده هستم.
هر چه می‌دانند دانایان مرانیست با آن کار، نادان توام
هوش مصنوعی: هرچه دانایان می‌دانند، من با آن کار نادان هستم.
بیش از این نتوان گفت بازگوهر اسرار را کان توام
هوش مصنوعی: دیگر نمیتوانم بیشتر از این درباره رازها صحبت کنم، زیرا تو خودت آنها را میدانی.