شمارهٔ ۹۰۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حالتی صحبت می‌کند که در آن تلاش کرده‌اند تا از اشتباهات و گناهان خود برگردند و توبه کنند. او به یاد می‌آورد که چگونه از عشق و شادی پرهیز کرده‌اند و به ریشه‌های خود برگشته‌اند. شاعر همچنین به تلطیف خیال و وهم اشاره می‌کند و می‌گوید که زندگی را با راحتی و رنج، دین و دنیا سنجیده‌اند. در نهایت، او به مسیر توبه خود اشاره می‌کند و از اینکه دوباره به آن بازگشته‌اند، سخن می‌گوید.
تا هوایِ هوایِ می کردیمترکِ ترک از خلافِ وی کردیم
هوش مصنوعی: تا زمانی که در پی لذت بردن از شراب و حال و هوای آن بودیم، از مخالفان او فاصله گرفتیم و از آنها جدا شدیم.
توبه از خمر کرده‌ایم آریتوبه از جامِ عشق کی کردیم
هوش مصنوعی: ما از نوشیدن شراب توبه کرده‌ایم، اما هرگز از عشق و شیدایی آن سیر نمیشویم.
باز با اصل خویش گردیدیماقتدا هم به کلِّ شی کردیم
هوش مصنوعی: ما دوباره به اصل و ریشهمان بازگشتیم و همزمان از هر چیزی که وجود دارد، پیروی کردیم.
تا به عین الیقین عیان بینیمفرشِ وهم و خیال طی کردیم
هوش مصنوعی: برای رسیدن به حقیقت مطلق، برای ما لازم بود از دنیای توهم و خیال عبور کنیم و آن را پشت سر بگذاریم.
راحت و رنج و دین و دنیا رااعتبار از بهار و دی کردیم
هوش مصنوعی: ما به خاطر بهار و زمستان ارزشهای راحتی، سختی، دین و دنیای خود را تعیین کردیم.
مرکبِ توبه ی نزاری راپیش باز آمدیم و پی کردیم
هوش مصنوعی: ما با شوق و اشتیاق به مسیر توبه و پشیمانی گام زدیم و تلاش کردیم که این راه را ادامه دهیم.