شمارهٔ ۹۱۷
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و وفا اشاره دارد و بیان می‌کند که در هستی ما همه چیز به نوعی پیوند دارد. شاعر می‌گوید که وجود انسان و دلبستگی‌اش به معشوق، باعث ایجاد معنا و ارزش در زندگی می‌شود. او به اهمیت حضور معشوق اشاره می‌کند و اینکه بدون او، حتی با داشتن دنیا و مکان، زندگی ارزش چندانی ندارد. همچنین به این موضوع می‌پردازد که عشق و دین به اندازه‌ای در وجود انسان مهم هستند که اگر معشوق باشد، دیگر تفاوتی میان کفر و دین وجود ندارد. شاعر در نهایت ابراز می‌کند که با وجود معشوق می‌توان به فردوس و بهشت دست یافت و دل را به دیوانگی سپرد.
هر چه در هستی ما هست چنان در بازیمکه اگر سوزن با ما بود آن در بازیم
هوش مصنوعی: هر چیزی که در وجود ما وجود دارد، مانند دَرِی است که به روی ما باز است؛ بهطوری که حتی اگر سوزنی نیز نزدیک ما باشد، آن در همچنان باز است.
در وفا تا بتوانیم چه تقصیر کنیمبا تو ما را به دل آن است که جان در بازیم
هوش مصنوعی: ما تا جایی که بتوانیم در وفاداری تلاش میکنیم و برای تو کمکاری نمیکنیم، زیرا در دلمان این نکته هست که حاضر به فدای جان خود برای تو هستیم.
جانِ جانی تو اگر جان نبود جانان هستاصلِ سرمایه توی سود و زیان در بازیم
هوش مصنوعی: اگر جان تو هم نبود، جانان تو اصل و اساس سرمایهات در این بازی است، چه در سود و چه در زیان.
چون که پیدات نهان است و نهانت پیداشرط آن است که پیدا و نهان در بازیم
هوش مصنوعی: زمانی که وجود تو پنهان است و راز تو آشکار، شرط این است که ما در این بازی، هم آشکار و هم پنهان باشیم.
و الله ار کون و مکان بی تو پشیزی ارزدهستیِ ما چه زند کون و مکان در بازیم
هوش مصنوعی: به خدا قسم، اگر وجود تو در عالم و هستی نباشد، هیچ ارزشی ندارد. پس وجود ما هم در این جهان چه ارزشی دارد وقتی که در این بازی هستیم؟
از تو ما را به بهشتی نتوان قانع شدگل ستانی چه بود هر دو جهان در بازیم
هوش مصنوعی: ما با خود میگوییم که نمیتوانیم به بهشت تو راضی شویم، زیرا گرفتن گل و لذتها چگونه میتواند ما را راضی کند، در حالی که هر دو جهان را در دست داریم و در حال بازی هستیم.
کفر و دین هر دو به یک جو چو تو با ما باشیهر چه غیرِ تو بود با تو روان در بازیم
هوش مصنوعی: اگر تو با ما باشی، فرقی بین کفر و دین نیست. هر چه غیر از تو باشد، ما را سرگرم نخواهد کرد و در کنار تو، همه چیز معنادار است.
بی‌تو خود سایه‌ی طوبا تفِ دورخ باشدبا تو فردوس ببخشیم و جنان در بازیم
هوش مصنوعی: بدون تو، سایه‌ی درخت طوبا به دور از من است، اما با تو میتوانیم به بهشت و نعمتهای آن دست یابیم.
ناز بس گر سخن این است و نزاری ماییمدل به دیوانگی و سر به زبان در بازیم
هوش مصنوعی: اگر سخن از ناز و کرشمه است، ما به عشق و دیوانگی دل سپردهایم و حرفهایمان را بیپرده بیان میکنیم.