شمارهٔ ۱۰۰۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به درگاه خداوند دعا می‌کند تا از خود و مشکلاتش آزاد شود و به آرامش و ایمنی دست یابد. او از خدا می‌خواهد که به او کمک کند تا از خطا و زلل فاصله بگیرد و از سختی‌های زمانه و زمین رهایی یابد. شاعر همچنین تأکید می‌کند که در برابر حوادث و مشکلات، تنها خداوند می‌تواند پاسخگو باشد و از او می‌خواهد که در مسیر درست حرکت کند و از هر مانع و دشواری به دور باشد. در نهایت، او از خداوند می‌خواهد که با فضل و رحمتش، به او یاری رساند.
یا رب آزاد کن مرا از منبرهانم ز دستِ آهرمن
هوش مصنوعی: ای پروردگار، مرا از شدت درونی خود خلاص کن و از شر و مکر شیطان نجات ده.
فرحی از شمامۀ رضوانفرجی از زمانۀ ریمن
هوش مصنوعی: شادی و خوشحالی از بهشتی که در آن هستید و خوشبختیای که در زمان حال تجربه میکنید.
تا شوم ایمن از خطا و زَلَلتا شوم فارغ از زمین و زمن
هوش مصنوعی: برای اینکه از اشتباه و لغزشها مصون شوم و از قید و بند زمان و مکان رها گردم.
هرکه پرسد ز واحد القهَارهم تو او را جواب ده که به من
هوش مصنوعی: هر کسی که دربارهٔ نیروی یگانه و غالب سؤال کند، تو به او بگو که پاسخ این سؤال در من نهفته است.
بیش زین ره مده که برخیزداین همه ما و من زما و زمن
هوش مصنوعی: این مسیر را ادامه نده که این احساسات من و تو و زمان و مکان ممکن است بیدار شوند و عواقب نامطبوعی به دنبال داشته باشند.
نظری کن که بشکفد بی‌خارگلِ امّیدِ ما ز طرفِ چمن
هوش مصنوعی: به ما لطفی کن تا امیدهای ما مانند گلهای بدون خار، در چمن شکوفا شوند.
پیره‌زن می‌برد کلاوه و هستقدرِ یوسف برون ز حدِّ یمن
هوش مصنوعی: پیره‌زن چیزی را می‌برد که ارزش زیادی دارد و شاید آن را فراتر از حد انتظارش پیدا کرده است. این نشاندهندهی اهمیت و ارزش چیزی است که در حال حمل آن است.
ما سبک‌بار و او گران‌کاوینما روان بی‌پناه و او ذوالمن
هوش مصنوعی: ما بیملاحظه و سبک‌بار هستیم، در حالی که او بسیار سختگیر و متفکر است. ما بدون هیچ پناهی در حال حرکت هستیم، اما او قدرت و توانایی دارد.
دست‌گیرا به فضلِ خویش بپوشبر سرِ سیِّئاتِ ما دامن
هوش مصنوعی: ای دستگیر و بخشنده، به رحمت و لطف خود بر گناهان ما پرده بیفکن و آنها را بپوشان.
به خودش خوان ز خود نزاری رابیش از ایینش مدار با دشمن
هوش مصنوعی: به خاطر خودت، بیشتر از آنچه که شایسته است با دشمن رفتار نکن.