شمارهٔ ۱۱۱۲
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی می‌پردازد. شاعر از خالق و آفرینش می‌گوید و سه چیز را که در بهشت خوشایند است، معرفی می‌کند: موسیقی، شراب و زیبایی یار. او بیان می‌کند که این لذت‌ها به تنهایی به جذابیت و شوق زندگی می‌افزایند و بدون وجود عشق و زیبایی محبوب، همه این‌ها رنگ می‌بازند. در حقیقت، شاعر به اهمیت عشق و وجود معشوق در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی زیباترین مناظر و لذت‌ها نیز بدون عشق، بی‌معنی هستند. در نهایت، او از تفرج در باغ و لذت‌های دیگر سخن می‌گوید و به دوری از خودمحوری دعوت می‌کند.
نگاه می‌کنم از هر چه آفرید خدایمرا سه چیز خوش آمد درین بهشت سرای
هوش مصنوعی: من به هر چیزی که خداوند آفرید نگاه می‌کنم و سه چیز در این بهشت برای من خوشایند است.
یکی سماع و دوم باده و سیم شاهدکه اختیار همین هر سه کرد عالی رای
هوش مصنوعی: در اینجا سخن از سه چیز ارزشمند است که هر یک به نوعی لذت و سرور را به همراه دارند: یکی سماع که به معنای رقص و حالت شادیآور است، دیگری باده که اشاره به نوشیدنی و خوشی می‌کند، و سومین چیز سیم شاهد که به زیبایی و جذابیت اشاره دارد. این جمله به خوبی نشان میدهد که فرد با نیت و اراده خود این سه عنصر را برگزیده و از آنها لذت میبرد.
نه هم چو زمزمه‌ی مطرب است شوق‌انگیزاگرچه سحر کند عندلیبِ زهره‌سرای
هوش مصنوعی: شوق و اشتیاق مانند صدای دلنشین موسیقی نیست، هرچند که بلبل در باغی زیبا میتواند به طرز جادویی بخواند.
نه هم‌چو آبِ رزان مونس است و غم‌پردازاگرچه آب روان نیز هست جان‌افزای
هوش مصنوعی: دوست و همراهی مانند آب زلال نیست که همواره آرامبخش و تسکیندهنده باشد، هرچند که آب صاف و زنده است و میتواند جان انسان را تازه کند.
نه چون زمرّد سبزست بر عذارِ چو سیماگرچه سبزه بود دل‌فریب و طبع گشای
هوش مصنوعی: بر چهرهاش مانند زمرّد سبز نیست، هرچند که سبز بودنش جذاب و دلنشین است و به دل مینشیند.
چو زلفِ یار نباشد بهار، عنبر بویچو رویِ دوست نباشد فلک جهان‌‌آرای
هوش مصنوعی: اگر زلف محبوب نباشد، بهار هم معنایی ندارد. اگر بوی خوش عطر مانند روی دوست نباشد، آسمان و دنیا هم زیبا نیستند.
که را تفرّج باغ است و بوستان رغبتکه من ز دوست ندارم به خویشتن پروای
هوش مصنوعی: کسی که به تماشای باغ و بوستان می‌پردازد و از آن لذت میبرد، من برای دوست خود اهمیتی به خودم نمیدهم.
برو چو نای مپیمای باد بر سر خاکبه پای چنگ به پیمانه باده می‌پیمای
هوش مصنوعی: به آرامی و با دقت حرکت کن، مانند نای که در برابر باد قرار دارد. در کنار زمین، از چنگ نوازنده لذت ببر و روی لذت نوشیدن باده تمرکز کن.
چرا چو آب برآرد ز روی آینه زنگز سینه آب عنب صیقلی‌ست زنگ‌زدای
هوش مصنوعی: چرا زنگ روی آینه با آب پاک میشود در حالی که آب انگور صاف و زلال است و زنگ را از بین میبرد؟
جهان بخورد نزاری به نیم کاسه سفالبه جام خویش بیا گو جم و جهان بنمای
هوش مصنوعی: دنیا را به خوبی از نِزاری (سرد و دلگیر) بپذیر و با یک کاسه سفالی، در دل خود با شراب محبت، به جمع و جهان بپرداز. بیا و با هم به تماشای زیباییهای زندگی بنشینیم.