شمارهٔ ۱۱۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به انسان‌ها یادآوری می‌کند که مانند حیوانات نباید تنها به خورد و خواب و نیازهای جسمی قانع باشند. او می‌گوید که اگرچه انسان هستیم، اما از نظر سیرت و رفتار شبیه دیوها عمل می‌کنیم. شاعر به ما توصیه می‌کند که با بازکردن چشمان دل، به عبرت‌ها توجه کنیم و دنیا را زودگذر و فانی بدانیم. او تأکید می‌کند که در جستجوی نام نیک، باید از آزار دیگران پرهیز کرد و رستگاری را در کم آزار بودن و نشستن با افراد کم آزار جستجو کرد. به عبارت دیگر، سعی در بهبود خود و رابطه با دیگران می‌تواند به رستگاری منجر شود.
ای به خورد و خواب قانع هم‌چو حیوان از غذاییک نفس زین چارچوبِ طبعِ حیوانی برآی
هوش مصنوعی: به کسانی که فقط به خوراک و استراحت راضیاند مانند حیوانات، بگو که از محدودیتهای طبیعت حیوانی خود فراتر بروند.
آدمی مانی ولیکن آدمی سیرت نه ایدیو پیکر نیستی اما که هستی دیو رای
هوش مصنوعی: انسانی نمایی، اما از نظر باطن انسان نیستی. هرچند ظاهراً دیوانه نیستی، اما افکار تو شبیه به یک دیو است.
خود گرفتم باصره ت را قفل حیرت بسته‌اندامتحان را چشمِ دل بر آینه ی عبرت گشای
هوش مصنوعی: من خودم دیدگاهم را محدود کردهام، زیرا به خاطر حیرت و شگفتی در فهمیدن چیزها، بیشتر به فکر و تأمل نشستهام؛ اکنون باید چشم دل را به آینه عبرت باز کنم و تجربهها و درسهای گذشته را ببینم.
عالمِ باقی و فانی را به هم نسبت مکنروزکی چند ار خوشت باشد درین فانی سرای
هوش مصنوعی: دنیا و آخرت را به یکدیگر مربوط نکن، اگر در این دنیای زودگذر چند روزی خوشحالی، چنین نگرشی نداشته باش.
گر نکو نامیت می‌باید مجوی آزارِ خلقکز ستم‌گاری نشد با فرّه ی ایزد همای
هوش مصنوعی: اگر میخواهی نام نیک داشته باشی، باید از آزار دیگران دوری کنی؛ زیرا کسی که به دیگران ظلم کند، حتی با لطف و رحمت خداوند نیز نمیتواند به مقام و جایگاهی برسد.
رستگاری با کم آزاری توانی یافتنبا کم آزاران نشین و با کم‌آزاران گرای
هوش مصنوعی: برای رسیدن به رستگاری، بهتر است که با افرادی که کمتر آزار میرسانند رفت و آمد کنی و با آنها دوستی داشته باشی.