شمارهٔ ۱۲۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر دعوت به یگانگی و پرهیز از ریاکاری می‌کند. او از دوستداران می‌خواهد که در میخانه و هم نشینی با دوستان، به دور از تظاهر، خوش بگذرانند و از لحظات زندگی لذت ببرند. نکته‌ای دیگر درباره اهمیت یادآوری عشق و دوستی مطرح شده و اینکه باید از تلخی‌ها و مشکلات زندگی غافل شد. شاعر به زیبایی و پاکی اخلاق و محبت اشاره می‌کند و از نفوذ عشق در دل آدمی می‌گوید. در نهایت، او به اهمیت خوش‌گذرانی و رندی در زندگی تأکید کرده و می‌گوید که این ویژگی‌ها برای او و دیگران شناخته شده‌اند.
دلا یک رنگ شو با ما مپوش از زرق زراقیمکن تر دامنی بر خشک و بستان ساغر از ساقی
هوش مصنوعی: ای دل، با ما یکدل و صمیمی شو و از ظاهر فریبنده و زرق و برق دوری کن. لباس کهنه و بیحالی را کنار بگذار و از خوشی و نوشیدن شراب با ساقی لذت ببر.
مخور با خویش وگر خوردی به یاد دوست خور باریکه ناید از سموم بادیه جلاب پَر آقی
هوش مصنوعی: اگر با خودت تنها نشینی و خود را بخوری، بهتر است که اگر میخواهی بخوری به یاد دوستت باشد. زیرا طعم آن خوارکی که در بیابان بر اثر گرما و باد به دست میآید، هرگز به آن لذتی نیست که در کنار دوست خود تجربه میکنی.
سقاک الله قدح بستان ز دست ترک یغماییعفاک الله تفرج کن به روی حور ییلاقی
هوش مصنوعی: خداوند به تو نوشیدنی بنوشاند، ای کسی که در باغ گل زندگی میکنی و دستت از غارت ترکها در امان مانده است. خداوند تو را از گزند محفوظ بدارد و به زیباییات مانند حورهای بهشتی، تبسم کن.
شراب تلخ با شیرین دهانان خوش توان خوردنکه با پاکیزه رویی هستِ‌شان پاکیزه اخلاقی
هوش مصنوعی: شراب تلخ را میتوان با افرادی که دهانشان شیرین است نوشید، چون اخلاق و رفتار پاکی دارند.
گر از قامت سخن گوید بر آن سیمین بران بارینیارد کرد سروِ باغ دعوی سمن ساقی
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد درباره زیبایی آن دختر با قامت نارنجی صحبت کند، نمیتواند به ویژگیهای سرو باغ، مانند ادعای گل سمن، اشاره کند.
اگر پروانه‌یی خود را زند بر شعله شمعیمکن عیب ای ملامت گر که می سوزد ز مشتاقی
هوش مصنوعی: اگر پروانهای خود را به شمع نزدیک کند و در آتش آن بسوزد، نباید او را سرزنش کرد، چرا که او از عشق و شوق به شمع این کار را می‌کند.
مهلهل کی ستم کردی اگر بی‌چاره دانستیکه نام ازهر و مزهر بماند در وفا باقی
هوش مصنوعی: اگر میدانستی که نام نیک و وفاداری همیشه بر جا خواهد ماند، چرا به این بی‌چاره ستم کردی؟
نوایی برکش و عشاق را در سر فکن شورینزاری کی رسد افسرده را نسبت به عشاقی
هوش مصنوعی: آوایی برپا کن و دل عاشقان را به شوق بیاور، زیرا دلهای غمگین به عشق نیاز دارند.
ز قلاشان و رندان گونه از خامان و خود بینانبه رندی و به قلاشی تو خود مشهور آفاقی
هوش مصنوعی: تو به خاطر رندی و شیطنتت در میان اهل دنیا مشهور هستی و این شهرت تو را از دیگران، چه افراد راستگو و چه خودخواه، متمایز کرده است.