شمارهٔ ۱۳۴۵ - حکیم نزاری

ای بی تو دلِ مرا قراری نیهیچم ز میانِ تو کناری نی

انصاف که عمر می کند ضایعآن را که به دست چون تو یاری نی

از وصلِ رقیب بهره می یابدما را ز تو بیش انتظاری نی

گر دریابی دمی دل ما راهرگز به از این سری و کاری نی

گر بار دهی وگرنه بر جانمبیرون ز محبّتِ تو یاری نی

دریاب نزاریِ به زاری رادر عشقِ تو هم چو او نزاری نی

بل تا به کرشمه ای شود خوش دلاز تو به همین قدر که آری ، نی