شمارهٔ ۱۳۵۰
هوش مصنوعی: در این شعر به رابطه معنوی و دوستی اشاره شده است. شاعر می‌گوید اگرچه ممکن است فردی در دوری دیده شود، اما این مانع از ایجاد ملاقات‌های روحانی نخواهد بود. مسافت نمی‌تواند مانع دوستی شود و باید تلاش کرد تا به دوستان نزدیک شد. همچنین تأکید می‌کند که باید به عهد و وعده‌ها وفادار ماند و از گفتارهای ناپسند دوری کرد. ترس از ناپایداری در دوستی، و اندیشیدن به عواقب بد کارها، از دیگر نکات این شعر است. در نهایت، شاعر هشدار می‌دهد که بر امیدها و احساسات دوستان آسیب نرسانیم، زیرا این عمل گناه است.
در دل نشسته ای اگر از دیده می رویموقوفِ وقت نیست ملاقاتِ معنوی
هوش مصنوعی: اگر تو در دل من جای داری، دوریات از چشمهایم مانع از دیدار روحانی ما نیست و به زمان بستگی ندارد.
بر دوستان مسافتِ شکلی حجاب نیستای دوست جهد کن که از آن دوستان شوی
هوش مصنوعی: ای دوست، فاصله و ظاهر نباید مانع دوستی شود. تلاش کن تا به دوستی از آن دوستان نزدیک شوی.
چندان که ممکن است وفا کن به حسنِ عهدزنهار تا به گفتِ بد آموز نگروی
هوش مصنوعی: تا جایی که میتوانی به وعدههایت وفادار باش و احتیاط کن که تحت تأثیر سخنان بد دیگران قرار نگیری.
ترسم خلافِ عهد کنی و أسّف خوریهان کوش تا نصیحتِ یارانه بشنوی
هوش مصنوعی: نگرانم تو به وعدهات عمل نکنی و بعد از آن پشیمان شوی. پس بهتر است تلاش کنی تا سخنان نصیحتآمیز دوستانت را بشنوی.
محمود نیست عاقبتِ ناخدای ترسگویند ز آن که کاشته ای بیش ندروی
هوش مصنوعی: محمود، نتیجه کارهای ترسناک خود را نمیبیند، زیرا آنچه که کاشتهای، بیشتر از آن چیزی است که برداشت میکنی.
از عقده ی وبال بر اندیش و زخمِ نیشهر چند ماه طلعت و خورشید پرتوی
هوش مصنوعی: به این فکر کن که از بار سنگین مشکلات و زخمهای زندگی چه تأثیری بر روح و روانت دارد، زیرا هرچقدر هم که چهرهات زیبا و درخشان باشد، نمیتوانی از این زخمها فرار کنی.
باطل مکن امیدِ نزاری روا مدارآزارِ دوستان که گناهی بود قوی
هوش مصنوعی: امید ناامید را برچیده نکن و به دوستانت آسیب نرسان، زیرا این کار اشتباهی بزرگ است.