شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: این شعر به چرخه زندگی و مرگ اشاره دارد. شاعر میگوید بسیاری از انسانها متولد میشوند و میروند و در این میان، درد و رنج وجود دارد. او بیان میکند که اگر به حقیقت آمدن و رفتن در این دنیا آگاه شوی، از غرق شدن در این جهان فانی پرهیز خواهی کرد.
بس خلق که بر آمده (و) رفته گریستنارفته در این گنبد دود آمده کیست
هوش مصنوعی: بسیاری از مردم آمده و رفتهاند و در این میان، بدون آنکه از دنیا بروند، در این فضای پر از درد باقی ماندهاند. این پرسش مطرح میشود که آن کسی که در این وضع گرفتار است کیست؟
مستغرق این جهان فانی نشویگر بشناسی کامدن و رفتن چیست
هوش مصنوعی: اگر به درستی بفهمی که زندگی و جهان چقدر موقتی و گذرا هستند، هرگز در این دنیا غرق نخواهی شد.