شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حالتی است که شاعر در آن به مستی و بی‌خبری اشاره می‌کند. او می‌گوید که در حالت مستی به سر می‌برد، اما از موضوعاتی آگاه است که دیگران از آن بی‌خبرند. همچنین، او به تفاوت میان مستی و هوشیاری اشاره می‌کند و به این فکر می‌کند که چیزی در این میان وجود دارد که می‌خواهد درباره‌اش صحبت کند، اما نمی‌داند چه چیز است.
من مستم و مستی من از بی خبریستای بی خبران آنک خبر دارد کیست؟
هوش مصنوعی: من در حال گم شدن و غرق در حالت سرمستیام هستم، و این سرمستیام ناشی از ناآگاهیام است. ای کسانی که بیخبر هستید، آن کسی که از این حالتی که من دارم باخبر است، کیست؟
فی الجمله میان مستی و هوشیاریچیزیست که آن بگویم ار دانی چیست
هوش مصنوعی: در بین حالتی که انسان مست است و حالتی که هوشیار است، چیزی وجود دارد که میتوانم درباره‌اش صحبت کنم، تو خودت میدانی چیست.