تناجی
حکیم نزاری قهستانی

شمارهٔ ۶۹

دیر آمد و زود برفت و ما را بگذاشتآری سر ما مگر ازین بیش نداشت
یار از بر ما رفت و کم انگاشت مرازین به نظری کند دلم می پنداشت