تناجی
حکیم نزاری قهستانی

شمارهٔ ۸۹

می آینه‌ی خاطر رخشان باشدجانست و ز جان چه خوش‌ترست آن باشد
دانی که کجا بود چنین جان پروردر خدمت اتسزبن طوغان باشد