شمارهٔ ۱۲۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تبیین زندگی و تحولات آن می‌پردازد. او بر فتح راه‌ها و فرصت‌های جدید برای نسل‌های آینده تاکید می‌کند و از شادی و زندگی تازه‌ای که برای آینده‌سازان فراهم آمده، سخن می‌گوید. در بخشی از شعر، زیبایی و تنوع رنگ‌ها در طبیعت و شادی موجود در چمن‌ها توصیف می‌شود. همچنین، شاعر به تضاد گریه‌های گذشته و خنده‌های آینده اشاره دارد و به طرب و نشاط در زندگی اشاره می‌کند. در نهایت، بلبلان با آواز بلند، شکرگزاری را برای زنده‌نگه‌داشتن یاد انسان‌های شاداب و سرزنده ابراز می‌کنند.
راه بگشادند بر آیندگانآفرین بر جان آسایندگان
هوش مصنوعی: آیندگان راهی را که پیش رویشان بود، باز کردند و باید به آنانی که آرامش و راحتی را برای دیگران فراهم کردند، درود فرستاد.
جامه ها در رنگ گوناگون زدنددر چمن ها چهره آرایندگان
هوش مصنوعی: در چمن‌ها، افرادی با لباسهای رنگارنگ حاضر شدهاند و چهرههای زیبایی را به نمایش میگذارند.
در نگر در عالم کون و فسادواندرین اقلیم ناپایندگان
هوش مصنوعی: به دقت نگاه کن به دنیای موجود و بیثباتیهایی که در آن وجود دارد و به این سرزمین ناپایدار.
میوه داران را نگر کاندر چمنبر سر پایند چون زآیندگان
هوش مصنوعی: میوهداران را ببین که در چمن بر سر پای خود ایستادهاند، مانند بقا و ادامه زندگی در نسل‌های آینده.
گریه های ابر بر بگذشتگانخنده های برق برآیندگان
هوش مصنوعی: بارش باران همچون گریه‌های ابرها برای کسانی است که دیگر در میان ما نیستند، و در عوض، برق و نور خورشید نشانههایی از شادی و امید برای نسل‌های آینده است.
سروهای باد دست خاک پایاز طرب سر بفلک سابندگان
هوش مصنوعی: سروهای بلند و زیبا، که در حال پرچمداری و شادی هستند، با حركت خود گرد و غبار زیر پا را به آسمان میفرستند.
بلبلان گویان بآواز بلندبرخی جان شکر خایندگان
هوش مصنوعی: بلبلان با صدای بلند، آواز میخوانند و برخی از آنها جانشان را برای شکری که میخوشند، فدای می‌کنند.