شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی گل‌ها در میان باغ اشاره دارد. او می‌بیند که گل‌ها به خاطر سرخوشی و بی‌شرمی در کنار هم خندانند و به همین خاطر، خودش هم به گل‌ها محبت می‌کند و در نهایت، احساساتش را نسبت به آنها نشان می‌دهد. در واقع، این ابیات نشان‌دهنده‌ی زیبایی و خوشحالی طبیعی است که شاعر آن را تحسین می‌کند.
چون دید صبا میان بستان گل راوز بی شرمی پیش تو خندان گل را
هوش مصنوعی: وقتی نسیم بهاری در باغ گل را دید و از روی بی شرمی، گل را به سمت تو خندان کرد.
در حال در آویخت بپایش ز درختپس کرد ز خار تیر باران گل را
هوش مصنوعی: در حالتی که باران میبارید، گلی که روی خارها رشد کرده بود، از درخت پایین آمد.