تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۱۶

زلف تو چنان بباد بر داد مراکآورد ز خویشتن بفریاد مرا
چندان ز سر زلف تو افتاد مراکز وصل رخ تو نیست خود یادمرا