شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این بیت از شعر به تمجید و ستایش می‌پردازد. شاعر به زیبایی و ثروت آن کس که مورد ستایش قرار گرفته اشاره کرده و ارتباط عمیق خود را با او توصیف می‌کند. او خود را در سخن گفتن مانند پسته‌ای چرب زبان می‌داند و از نعمت‌ها و برکات این شخص در وجود خود سخن می‌گوید. در کل، شاعر به‌طور عمیق به محبت و احترام خود به شخص مورد نظر اشاره می‌کند.
رنگ رخ زر ز سکّۀ دولت تستخون در رگ کان ز جودیی منّت تست
هوش مصنوعی: رنگ چهرهٔ طلایی من به خاطر قدرت و موقعیت توست و خون در رگهایم به خاطر لطف و کرامت توست.
در مدح تو همچو پسته ام چرب زبانتا مغز در استخوانم از نعمت تست
هوش مصنوعی: من به خاطر تو به اندازهی پسته‌ای هستم که زبان چرب و لیزی دارد، چون نعمتهای تو در وجود من ریشه دوانده و به عمق وجودم نفوذ کرده است.