تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۸۱

آتش که همه دلی ازو ناشادستبنیاد سرافرازی او بر بادست
سوز دل من گرفت او را که چنیندر دست چو تو سنگ دلی افتادست