شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به جدایی و فاصله‌ای که بین خود و معشوقش ایجاد شده اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر مهره‌ای از او جدا شده، این موضوع به سرنوشت او برمی‌گردد. همچنین، با وجود زیبایی‌های ظاهری معشوق (لب و دندان و دهان شیرین)، سوال می‌کند که چرا تلخی زبان او نشأت گرفته است. این ابیات نشان‌دهنده احساس ناکامی و نارضایتی شاعر از رفتار یا کلام معشوق است.
گر مهرۀ ما از تو جدا افتادستاین نیز هم از طالع ما افتادست
هوش مصنوعی: اگر مهرههای ما از تو جدا شده است، این نیز نتیجه سرنوشت ماست.
داری لب و دندان و دهانی شیرینتلخیّ زبانت از کجا افتادست؟
هوش مصنوعی: تو دندانها و لبهای زیبایی داری و دهانت شیرین است، اما چرا تلخی زبانت از کجا آمده است؟