تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۸۳

آن غنچۀ گل نگر چه چست افتادستبر داشته آخر و نخست افتادست
دی روی چنان فراهم آورده دژمو امروز چنین ز خنده ست افتادست