تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۸۵

هر کجا که ز مهرت نظری افتادستسودازده یی بر گذری افتادست
در کوی وصال تو که آید؟ کآنجاهر پای که در نهی سری افتادست