شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات عاشقانه و وابستگی عاطفی خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که اگر در شب خاصی در غم و مستی بیفتد، جان خود را به معشوق می‌سپارد. همچنین اگر نتواند با یار خود ارتباط برقرار کند، به خوبی می‌داند که مشکل از خود اوست و باید به خود نگاه کند. این شعر در واقع نشان‌دهندهٔ تضاد درونی و جستجوی عشق و پیوستگی است.
گر افتدم آن ماه شبی مست بدستبسپارم جان خود بدو دست بدست
هوش مصنوعی: اگر در شبی به وصال آن یار زیبا برسم، جانم را طوری به او میسپارم که دست در دستش باشد.
ور دامن یار نیست پیوست بدستدانم که گریبان خود هست بدست
هوش مصنوعی: اگر دامن محبوب در دست نباشد، میدانم که خودم بر گریبانم باید دست بکشم.