شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از محبت و لطف معشوق سخن میگوید که چگونه عشق او چشمانش را به زیبایی و روشنایی تبدیل کرده است. همچنین، اشاره میکند که دیدگانش به خاطر غم دوری معشوق، به دریا از اندوه بدل شدهاند.
عشق تو ز لطفها که با ما کردستچشمم صدف لؤلؤ لالا کردست
هوش مصنوعی: عشق تو به قدری مهربان و پر از نعمت بوده که چشمم مانند صدفی، مروارید زیبایی را به دست آورده است.
وین مردمک چشم سیه کاسۀ مندر دور غم تو دل بدریا کردست
هوش مصنوعی: چشم من، که مانند یک کاسه سیاه است، در میان غم تو، دلش را به دریا سپرده است.