تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۱۳۵

گر در دهن تو از فراخی سخنیستآسوده ز گفت و گوی هر طعنه ز نیست
گر هست بچشم ما دهان تو بزرگز آنست که آن دهان نه کوچک دهنیست