شمارهٔ ۱۸۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از مهارت و فریبندگی خود صحبت می‌کند و می‌گوید که با استفاده از تدبیرهای مختلف، می‌تواند دیگران را فریب دهد. او به این نکته اشاره می‌کند که هرچند ممکن است در ظاهرشان موزونی و تعادل وجود داشته باشد، اما در نهایت به شکلی خاص و جذاب، آن‌ها را به دام می‌اندازد.
در حیله گری هزار رنگ آورمتتا چون دهن خویش بتنگ آورمت
هوش مصنوعی: من با هزاران ترفند و تدبیر تو را فریب میزنم تا تو را به حالت و وضعیتی ببرم که نتوانی مانند گذشته سخن بگویی.
هرچند که در پرده یی از موزونیروزی بترانه یی بچنگ آورمت
هوش مصنوعی: هرچند که در حالت پوشیده و با ظاهری موزون به نظر میرسم، روزی تو را به طرز خوبی به خود جلب میکنم.