تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۱۸۶

در حسن ندارد گل صد پر پایتزان می فتد از دست تو هم در پایت
و آن غنچه که لب فراهم آورد چنانزانست که تا بوسه دهد بر پایت