تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۱۹۵

دمی می رفتم مست و کش و خرّم و شادآن ماه دو هفته پیش من باز افتاد
گفتا که چه حالتست؟ گفتم فریادکان نوبت ما بقای سوگند تو باد