شمارهٔ ۲۱۷
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی چهره‌ی معشوقه می‌پردازد و تأثیر آن بر جهان را توصیف می‌کند. وقتی که چهره‌ی او در آسمان نمایان می‌شود، نور مه هم به نوعی می‌شکند. همچنین شاعر به تضاد رنگین رخساره‌ی معشوق در مقایسه با چهره‌ی زرد خود اشاره کرده و بیان می‌کند که رنگ او بر چهره‌اش تأثیر منفی دارد. در کل، شعر احساس شگفتی و زیبایی را به نمایش می‌گذارد.
عکس رخ تو چو بر فلک می افتدمه در دویی خویش بشک می افتد
هوش مصنوعی: زمانی که چهره‌ی تو بر آسمان میافتد، ماه در درخشش و زیبایی خود کم میآورد.
رخسارهٔ لعل بر رخ زردم نهکان رنگ برین رنگ خشک می افتد
هوش مصنوعی: صورت زیبا و سرخ مثل یاقوتت را بر چهرهٔ زرد من بگذار، چرا که این رنگ در مقابل آن رنگ زنده و دلنشین کمرمق و بیحالت به نظر میرسد.