شمارهٔ ۲۱۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند که موهایش بر روی گل‌ها و شکر می‌غلتند. او بیان می‌کند که هر روز صد بار به در خانه معشوق نگاه می‌کند و این نگاه باعث می‌شود که دلش تر شود و به خاک در غلتد. به‌طور کلی، شعر نماد احساسات عمیق عشق و شیفتگی است.
زلفت همه بر لالۀ تر می غلتندگه بر گل و گاه بر شکر می غلتد
هوش مصنوعی: زلفهای تو مانند بلبلانی هستند که بر روی گلهای تازه و نرم میچرخند، گاهی بر روی گل و گاهی بر روی شکر میرقصند.
روزی صد بار بر درت میدم چشمتر می شود و بخاک در می غلتد
هوش مصنوعی: هر روز صد بار به درگاه تو نگاه میکنم، چشمهایم پر از اشک می‌شود و به خاک میافتم.