شمارهٔ ۲۷۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و جذبه‌ای عمیق است. شاعر می‌گوید دل او به خاطر زیبایی و جذابیت معشوقش آرامش پیدا نمی‌کند، چرا که زلف و زیبایی او شائبه‌هایی در خود دارد. همچنین، به طور ضمنی به این نکته اشاره می‌کند که مردم به خاطر رفتار معشوق ممکن است دچار سردرگمی شوند و از زیبایی‌های او کناره‌گیری کنند.
دل را زرخ خوب تو می نگزیردچون زلف تو زان قرار می نپذیرد
هوش مصنوعی: دل نمیتواند از زیبایی تو دست بکشد، زیرا مانند زلف تو، آرامش را نمیپذیرد.
از کژ طبعی که مردم دیدۀ تستاز چشم خوشت کناره یی می گیرد
هوش مصنوعی: از رفتار نادرست و کجفهمی که در مردم وجود دارد، چشمان زیبا و خوشت افتادگی پیدا می‌کند و دوری میجوید.