شمارهٔ ۲۷۲
هوش مصنوعی: این ابیات به زیبایی صبح و طلوع آن اشاره دارند و نشان می‌دهند که وقتی افق گلوی پروین (ستاره‌ای در آسمان) را در آغوش می‌گیرد، جهان از نور و روشنی بهره‌مند می‌شود. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که وقتی مهر و محبت از کوه‌ها به زمین می‌رسد، به بدبختی و اندیشه‌های منفی انسان نفرین می‌شود.
چون دست افق گلوی پروین گیردعالم ز فروغ صبح آیین گیرد
هوش مصنوعی: زمانی که افق دستانش را به گردن ستاره پروین میزند، جهان از نور و روشنی صبح بهره‌مند می‌شود.
از کوه چوپای مهر در سنگ آیدبر بخت بد اندیش تو نفرین گیرد
هوش مصنوعی: از کوه، حیوانی با چهرهی دوستداشتنی به زمین میآید و بر سر بدبختیهای تو، نفرینی نازل می‌کند.