شمارهٔ ۲۹۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تمثیلاتی درباره‌ی زیبایی و عشق پرداخته است. او از قامت و زلف معشوق سخن می‌گوید و به این نکته اشاره دارد که حتی اگر قامت عاشق از زلف معشوق نیز خمیده‌تر باشد، باز هم به زیبایی و جذابیت او دچار افسون خواهد شد. این تشبیهات نشان‌دهنده‌ی تاثیر عشق و زیبایی بر فرد است.
گر قامت بنده زین بخم تر باشدبر پای بسان چنبرش سر باشد
هوش مصنوعی: اگر قامت بنده از این خمیدگی هم کمتر باشد، بر پا مثل چنبرهاش سر خواهد بود.
هم عاقبت از زلف تو برخور باشدکآخر گذر رسن بچنبر باشد
هوش مصنوعی: عاقبت این کلاف زلف تو به پایان میرسد و هر چه بیشتر در آن بپیچم، بیشتر گرفتار میشوم.