شمارهٔ ۲۹۶
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت صفات و ویژگی‌های درونی انسان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر در فردی نه فضیلت باشد و نه احسان، و همچنین بخشش او ناشی از ثروت نباشد، آن فرد نمی‌تواند مورد توجه قرار گیرد. در نهایت، اشاره به این دارد که ظاهر و تجملات ظاهری مانند طاسی یا پلاسی ارزشی ندارند، زیرا اینها نمی‌توانند جانشین خوبی‌های درونی شوند.
چون در تو نه فضل و نه تفضل باشدنه بخششی از سر تمول باشد
هوش مصنوعی: وقتی در وجود تو نه چیزی از فضیلت و نه مهربانی بتوان یافت و بخشش تو تنها به خاطر ثروت و داراییات باشد، در واقع ارزش واقعیات را از دست دادهای.
ما را ز سر و ریش تو میبگزیردطاسی و پلاسی چه تجمل باشد؟
هوش مصنوعی: این ابراز احساس میکند که تفاوتهای ظاهری و تجملات ارتباطی با ارزش واقعی ندارند. تأکید بر این است که چیزهایی مانند سر و ریش و دکوراسیونهای ظاهری، در مقایسه با چیزهای عمیقتر و معنویتر، اهمیت چندانی ندارند. در واقع، زیبایی حقیقی در عمق وجود انسانهاست و نه در ظواهر.