شمارهٔ ۳۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این نکته اشاره میکند که رنج و درد ناشی از بیداد و اندوه فرد، هرگز به پایان نخواهد رسید. حتی اگر هزاران نفر مانند او به خاک بیفتند، این اندوه به هیچوجه کاهش نخواهد یافت و همچنان ادامه خواهد داشت. در واقع، درد و مصیبت انسانها بهراحتی از بین نخواهد رفت.
بیداد جهان بسر نخواهد آمدو اندوه تو کارگر نخواهد آمد
هوش مصنوعی: ستم و ظلم در جهان ادامه خواهد داشت و غم تو نیز نمیتواند تغییر یا تأثیری در این وضعیت ایجاد کند.
صد چون تو بخاک اگر فرو خواهد شدهم آب بآب بر نخواهد آمد
هوش مصنوعی: اگر صد نفر مثل تو به زمین بیفتند، حتی آب هم با آب نخواهد آمیخت.