شمارهٔ ۴۲۲
هوش مصنوعی: این شعر به تصویر کشیدن قدرت و اثرگذاری انگشت انسان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که حتی اگر انگشت به تیغی تیز تبدیل شود و صدها نفر را نیز ببرد، نباید تصور کنیم که این کار عمدی بوده است. همچنین او به دقت و وسواس در کار انگشتان اشاره می‌کند و از شنونده می‌خواهد که قدرت و تحولاتی که در دریا رخ می‌دهد را با دقت مشاهده کند. در واقع، شاعر به تفاوت‌های ظاهری و باطنی در اعمال و عواقب آنها توجه می‌دهد.
گر تیغ سر انگشت تو صد را ببریدتا ظن نبری که آن بعمدا ببرید
هوش مصنوعی: اگر نوک انگشت تو صد نفر را هم بزند و زخمی کند، به اشتباه گمان نکن که این کار عمدی بوده است.
می گوید به هر دم خرد انگشت گزانهندو بنگر چگونه دریا ببرید
هوش مصنوعی: او می‌گوید که هر لحظه باید به هندو که انگشتش را در آب دریا فرو می‌کند، نگاه کنی و ببینی چگونه دریا را میشکافد.