شمارهٔ ۴۴۳
هوش مصنوعی: این شعر به دعوت به شادزیستی و رهایی از غم‌ها می‌پردازد. شاعر از مرغ نشاط می‌خواهد که پرواز کند و غم‌های دنیا را با خود ببرد. او به دیگران توصیه می‌کند که شاد و خوشحال زندگی کنند و خود را در غم‌ها غرق نکنند. در واقع، شعر به اهمیت شادی و زندگی در لحظه تأکید دارد و از خواننده می‌خواهد که غم‌ها را به فراموشی بسپارد.
رو مرغ نشاط را بپرواز گذارغمهای جهان با من غم ساز گذار
هوش مصنوعی: پرنده شادی را آزاد کن و بگذار که غم‌های دنیا با من همدردی کنند و شریک غم من شوند.
تو شاد نشین و عمر در ناز گذارغم را بن و مرا بغم باز گذار
هوش مصنوعی: تو خوشحالی کن و عمر خود را در آرامش سپری کن، غم را کنار بگذار و بگذار من در غم بمانم.