شمارهٔ ۵۹۳
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از لحظه‌ای می‌گوید که در ذهنش یاد معشوق می‌آید و احساس شگفتی می‌کند. او در توصیف عشق خود به معشوق، خود را شبیه نرگسی می‌بیند که به زیبایی درونش خیره شده است. اگر باد از جانب معشوق به او برسد، مانند برگ گلی از شادی شروع به جست و خیز می‌کند.
آن روز که بر خاطر عالی گذرماز عجب چو نرگس همه در خود نگرم
هوش مصنوعی: در روزی که به یاد تو میافتم، مانند نرگس که در خود غرق شده، فقط در اندیشهات فرو میروم و از زیباییهای درون خودم شگفتزده میشوم.
از کوی تو ار باد قبولی جهدممانندۀ برگ گل ز شادی بپرم
هوش مصنوعی: اگر باد رضایت تو به من برسد، مانند برگی از گل، از شادی پرواز میکنم.