شمارهٔ ۵۹۵
هوش مصنوعی: این ابیات اشاره به درد و رنجی دارند که انسان در زندگی تجربه می‌کند. شاعر می‌گوید که حتی اگر آب بنوشد یا بخوابد، باز هم درد و رنج پیدا می‌کند. او متوجه می‌شود که هر چیزی که می‌تواند به او آرامش بدهد، در واقع منجر به ناراحتی‌اش می‌شود، چون همیشه رنج او ناشی از نگاه به مشروب (شراب) است. این ابیات نشان‌دهنده تضاد میان جستجوی آرامش و ناامیدی در زندگی هستند.
گر آب خورم درد شود بر جگرمور خواب کنم گرد شود در بصرم
هوش مصنوعی: اگر آب بنوشم، درد بر دل من مینشیند و اگر بخوابم، خوابهای بدی میبینم.
هرج آن سبب راحت خود می شمرمرنجم همه زانست چو در می نگرم
هوش مصنوعی: هرچه را که باعث راحتی و آسایش خود میدانم، رنجش فقط به خاطر این است که وقتی به مینگرم، همه چیز متفاوت می‌شود.