شمارهٔ ۵۹۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از عشق و longing سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که چون نمی‌تواند معشوق را از نزدیک ببیند، مدام به او فکر می‌کند و در دلش حسرت وصالش را دارد. همچنین اشاره می‌کند که دوری از معشوق برایش غیرقابل تحمل است و نمی‌تواند به دوری او فکر کند. در واقع، عشق او چنان عمیق است که تحمل فاصله را ندارد.
چون در تو نیارم که پیاپی نگرمدزدیده بزیر چشم تا کی نگرم؟
هوش مصنوعی: وقتی نمیتوانم به تو نگاه کنم و بارها از زیر چشم تو را بخوانم، تا چه زمانی باید به طور مخفیانه به تو نگاه کنم؟
من خام طمع وصل کسی می طلبمکم زهرۀ آن نیست که دوری نگرم
هوش مصنوعی: من با امید رسیدن به محبت کسی سر و کار دارم، اما نمیدانم که این امید، مانند زهر، دردناک است. بنابراین، به دوری و جدایی فکر نمیکنم.