شمارهٔ ۵۹۹
هوش مصنوعی: این ابیات به احساس فقدان و نقص شدید نسبت به محبوب می‌پردازند. شاعر از نبود محبوبش به شدت رنج می‌برد و به تصویرهایی چون کوزه‌ای که از حرص در آتش می‌سوزد و چنگی که از کمبود نوا می‌نالد، اشاره می‌کند. این کلمات نشان‌دهنده‌ی احساسات عمیق و دردناکی هستند که ناشی از دوری از شخص محبوب است.
از بس که زیاد نیستی تاب خورمچون کوزه ز حرص آتش ناب خورم
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه تو خیلی کم پیدا هستی، از شدت آرزو و خواستهام مثل کوزه‌ای میسوزم و آتش میخورم.
چون چنگ زمعدۀ تهی می نالمچون تیغ همی ز آشنا آب خورم
هوش مصنوعی: زمانی که من از تهیدستی خود مینالیدم، مانند چنگی بودم که صدا ندارد، و مانند تیغی که از آشنا مینوشد، به درد دل خود رسیدم.