شمارهٔ ۶۱۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از حال بیمارگونه و غمگین خود صحبت می‌کند. او احساس رنج و اندوه عمیق دارد و به عشق یا انسانی که برایش مهم است، اشاره می‌کند. او منتظر است که روزی آن شخص به سویش برگردد، اما در عین حال نگران این است که آیا واقعاً همچنان همانند گذشته می‌تواند به او نزدیک شود یا خیر.
بیمارم و زیر بار غم می باشمتا شود شویّ و من دژم می باشم
هوش مصنوعی: من بیمار هستم و تحت فشار غم، اما امیدوارم روزی حال من خوب شود و از این وضعیت تاریک خارج شوم.
روزی که بتر بوم بهت می افتدآخر نچنان بهم که هم می باشم
هوش مصنوعی: روزی خواهد رسید که با تمام وجود به تو علاقهمند میشوم، اما نه به شکلی که اکنون هستم.