شمارهٔ ۶۳۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زلف خمیده‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر آن را راست کند، نمی‌تواند دل خسته‌اش را آرام کند. او از سنگ‌دلی و زبان چیرۀ محبوبش صحبت می‌کند و امیدوار است روزی بتواند او را به راست‌گویی و حسن نیتی دعوت کند. به‌طور کلی، این شعر احساسات پیچیده و ناکامی‌های عاشقانه را بیان می‌کند.
آن زلف خمیده را اگر راست کنمزو کار دل خسته مگر راست کنم
هوش مصنوعی: اگر زلف پیچ خوردهات را راست کنم، آیا میتوانم دل خستهام را نیز درست کنم؟
ب سنگ دل و چیره زبانست و لیکروزی چو ترا زویش بزر راست کنم
هوش مصنوعی: او دل سخت و زبانی قوی دارد، اما روزی به او میگویم که تو را بزرگ و محترم میشمارم.