شمارهٔ ۶۶۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و اشتیاق عمیق شاعر به معشوق است. او میگوید اگر به شکل باد درآیم، در اطراف تو خواهیم بود، و اگر در کنارت بنشینم، تمام وجودم را به تو تقدیم میکنم. حتی اگر به آرامی و بسته باشم، باز هم هر رگ و ریشهای از وجودم به تو تعلق دارد.
گر باد شوم، در آیمت پیرامنورکرد شوم، نشینمت بر دامن
هوش مصنوعی: اگر به شکل باد درآیم، به دور خودت میچرخم، و اگر به شکل خاک درآیم، بر دامنت نشستهام.
سوی تو شدر وگر بود بسته چو چنگهر یک رگ من بریسمانی در تن
هوش مصنوعی: به سمت تو میرود و اگر به بند باشد مثل چنگ، هر رگی از من به تار و پود وجودم متصل است.