شمارهٔ ۶۶۸
هوش مصنوعی: در این شعر، گویا گوینده با کسی که دارای ریش بلندی است گفتگو می‌کند. او متوجه می‌شود که عقل و خردش به او می‌گوید که با کسی که به این شکل است (تشبیه به سگ) نمی‌تواند انس بگیرد و در واقع، نمی‌تواند به سادگی با او ارتباط برقرار کند. در واقع، این شعر به تضاد میان ظاهر و باطن اشاره دارد و به نوعی نقدی بر سطحی‌نگری است.
خصمم که بگفت و گو درآمد با منریش چو جوال دیدمش تا دامن
هوش مصنوعی: وقتی دشمنم در گفتوگو با من وارد شد، به خاطر ریشش که مانند یک کیسه بود، او را تا دامنم دیدم.
گفتم که در آن ریش جهم عقلم گفتبا سگ بجوال در نشاید رفتن
هوش مصنوعی: گفتم که در آن موهای برهم ریختهام، عقلم گفت که با سگ در گودال نخواهم رفت.