شمارهٔ ۷۰۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به ناامنی و نگرانی از عذابهای دنیوی و اخروی اشاره میکند. او میگوید که امروز و فردا هیچ کس از عذابها در امان نیست و کسی که در این دو جهان ناامنی زندگی میکند، نمیداند سعادت را در کجا جستجو کند.
امروز منم زبیم جان نا ایمنفردا ز عذاب جاودان نا ایمن؟
هوش مصنوعی: امروز من در رنج و سختی هستم و از عذاب هایی که در آینده ممکن است دچارش شوم، احساس امنیت ندارم.
بیچاره کجا رخت سعادت بنهدآنکس که بود در دو جهان نا ایمن
هوش مصنوعی: نابود شده و بیچاره، او کجاست که میتواند امید به سعادت داشته باشد، وقتی که در هر دو جهان به نوعی در خطر و ناامنی به سر میبرد؟