شمارهٔ ۷۰۹
هوش مصنوعی: این شعر به تأمل بر احساسات و تفکرات انسانی اشاره دارد. شاعر می‌گوید وقتی در خواب نیستیم و به درون خود نمی‌نگریم، از دل ما هیچ چیزی جز اندیشه بیرون نمی‌آید. او به تضاد بین چشم و دل اشاره می‌کند و می‌گوید که از چشم تنها قطره‌ای آب و از دل تنها چشمه‌ای از خون برمی‌خیزد. در این شعر، به عمق احساسات انسانی و رنج‌های درونی پرداخته شده است.
چون خواب نیاییم بدین چشم درونوز دل نشوی دمی چو اندیشه برون
هوش مصنوعی: وقتی که در خواب نیستیم و هوشیاریم، نمیتوانیم با این چشم باطن به شناخت درونی دست یابیم و دل ما نیز نمیتواند برای لحظهای از افکار و اندیشهها رهایی یابد.
زین چشم چه آید بجز از قطرۀ آب؟زین دل چه گشاید بجز از چشمۀ خون؟
هوش مصنوعی: از این چشم چه چیزی جز یک قطره آب میتواند بیرون بیفتد؟ و از این دل چه چیزی جز یک چشمه خون میتواند آزاد شود؟