شمارهٔ ۷۳۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و شیرینی لب معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که در خلوت و نزدیکی او، حتی اگر نتواند لب بر لب معشوق بگذارد، جان خود را به او تقدیم می‌کند. او به عشق و محبت عمیق خود نسبت به معشوق اشاره می‌کند و از این که لبش را به لب معشوق می‌زند، سخن می‌گوید.
در خلوت وصلت ای چو شکر لب توچون می نتوان نهاد لب بر لب تو
هوش مصنوعی: در هنگام نزدیک شدن به تو، لبخند شیرین تو آنقدر جذاب است که نمیتوانم لبم را به لبهات بزنم.
من نیز شوم جان خود آرم بر لبگیرم که نهاده ام لب اندر لب تو
هوش مصنوعی: من هم جان خود را به تو تقدیم میکنم و با اشتیاق میگویم که دلم را در دل تو گذاشتهام.