شمارهٔ ۷۴۸
هوش مصنوعی: در این بیت شعر، شاعر به دوست خود میگوید که اگر از حال او بیخبر است، باید بداند که به خاطر او همه چیز را در زندگیاش خراب کرده است. او همچنین بیان میکند که اگر دوستش دچار ناراحتی شود، حاضر است درد و رنجش را بر روی خود ببیند و آن را تحمل کند.
ای دوست اگر نیی ز حالم آگاهکز دست تو دارم همه احوال تباه
هوش مصنوعی: ای دوست، اگر از وضعیت من خبر نداری، بدان که به خاطر تو در همه جوانب زندگیام دچار مشکل و سردرگمی هستم.
اینک چشمم گواه اگر رنجه شویدر روی تو بگذرانم این هر دو گواه
هوش مصنوعی: اگر بر روی تو رنجی بروم، چشمم شاهد است که این درد و رنج را تحمل میکنم.