شمارهٔ ۸۲۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به نتایج عمل‌های خود اشاره می‌کند و می‌گوید که همه چیز به کارما (نتایج اعمال) مربوط می‌شود که به بی‌فرجامی منجر شده است. او اذعان دارد که تن خود را به بدی‌ها داده و حتی در این شرایط هم نه به آرزوهای خود رسیده و نه صبر بر ناکامی دارد، به همین دلیل دچار سوختگی و ناامیدی شده است.
چون حاصل کارماست بی فرجامیتن در دادیم نیک در بدنامی
هوش مصنوعی: به خاطر نتیجهای که به دست آمده، تن به سرنوشتی نامطلوب دادهایم، کاری که با وجود سختیهایش، ممکن است به نیکی در میان بدنامیها بیانجامد.
قصه چکنم؟ بسوختم زین خامینه کام دل و نه صبر بر ناکامی
هوش مصنوعی: چطور داستانی بگویم؟ در اثر این خامی سوختم. نه به آرزوی دل رسیدم و نه صبر بر ناامیدی داشتم.